Urodził się około 1175 roku w Pennafort niedaleko Barcelony w znamienitej rodzinie szlacheckiej spokrewnionej z królewskim domem Aragonii. Od dwudziestego roku życia nauczał filozofii, a w wieku trzydziestu kilku lat uzyskał doktoraty z prawa cywilnego i kanonicznego, stając się cenionym wykładowcą.
Wykładał w Bolonii, gdzie został profesorem prawa kanonicznego, a później na zaproszenie biskupa Barcelony powrócił do Katalonii i w 1222 roku wstąpił do zakonu dominikanów. W 1223 roku wraz ze św. Piotrem Nolasco współzałożył zakon Mercedariuszy, którego celem było wykupywanie chrześcijan z niewoli muzułmańskiej.
W 1230 roku papież Grzegorz IX wezwał go do Rzymu, by służył jako jego spowiednik i kapela. Papież zlecił mu zebranie wszystkich dekretów papieży i soborów wydanych od czasów Gracjana – Rajmund sporządził pięć ksiąg zwanych Dekretałami, które były uznawane za jedno z najlepiej zorganizowanych zbiorów prawa kościelnego aż do kodyfikacji prawa kanonicznego w 1917 roku.
W 1238 roku został wybrany mistrzem generalnym zakonu dominikanów, jednak po dwóch latach zrezygnował, tłumacząc się swoim wiekiem. Pozostałe trzydzieści pięć lat życia poświęcił nawracaniu Maurów w Hiszpanii, założył szkoły języków hebrajskiego i arabskiego dla misjonarzy w Murcji i Tunisie oraz miał przekonać św. Tomasza z Akwinu do napisania dzieła "Summa contra Gentiles".
Św. Rajmund zmarł 6 stycznia 1275 roku w Barcelonie w wieku około 100 lat. Jest patronem prawników, zwłaszcza kanonistów, oraz pracowników zajmujących się dokumentacją medyczną.
Św. Rajmundzie, módl się za nami!
Audiobooki
