Dziś Kościół wspomina św. Hilarego.
Urodził się on około 315 roku w Poitiers w Galii w pogańskiej rodzinie patrycjuszów.
Otrzymał staranne wykształcenie w klasycznej literaturze i filozofii, co miało wzbudzić w nim głód poszukiwania prawdy. Biografowie wspominają, iż gdy natknął się na Pismo Święte, szczególnie urzekło go tajemnicze imię Boga z Księgi Wyjścia "JESTEM, KTÓRY JESTEM" oraz wstęp do Ewangelii św. Jana o Logosie - Słowie, które stało się ciałem.
W wieku około 30 lat przyjął chrzest, porzucając pogaństwo. Już jako chrześcijanin pozostawał w związku małżeńskim i miał córkę Aprę, która później sama została świętą. Około 350 roku został przez lud wybrany pierwszym biskupem Poitiers wbrew własnej woli. Stanowczo sprzeciwiał się arianizmowi i odmówił potępienia św. Atanazego, za co w 356 roku cesarz Konstancjusz II skazał go na wygnanie do Frygii. Podczas niemal czteroletniego wygnania napisał swoje najważniejsze dzieła teologiczne, w tym "De Trinitate" – pierwszy łaciński traktat o Trójcy Świętej, oraz "De synodis", w którym opisał historię herezji ariańskiej. Po powrocie do Poitiers w 361 roku kontynuował walkę z arianizmem na Zachodzie, głosząc kazania, pisząc komentarze do Psalmów i komponując hymny.
Jest uważany za pierwszego twórcę hymnów w Kościele katolickim.
Św. Hilary zmarł w Poitiers 13 stycznia około 367 lub 368 roku; w 1851 roku został ogłoszony Doktorem Kościoła.
Jest patronem matek, dzieci niepełnosprawnych i chorych.
Św. Hilary, módl się za nami!
Audiobooki
