Serce Jezusa – źródło zwycięskiej miłości
Czerwiec, miesiąc poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, dobiega końca. W tym szczególnym czasie codziennie odmawiamy Litanię do Najświętszego Serca Jezusowego, prosząc o upodobnienie naszych serc do Jego Serca. Warto przy tej okazji głębiej zastanowić się nad tym, czym właściwie jest "serce" w rozumieniu biblijnym i dlaczego Kościół poświęca całą swoją pobożność tej tajemnicy.
Biblijne znaczenie słowa "serce"
Gdy mówimy "serce", najczęściej mamy na myśli uczucia i emocje. Takie znaczenie to słowo nabrało z biegiem czasu, przez wieki i przemiany kulturowe. Z takim rozumieniem spotykamy się od dziecka.
Jednak gdy słowa "serce" używa Pismo Święte, jego znaczenie jest inne: szersze, głębsze i pojemniejsze.
Co obejmuje biblijne pojęcie serca?
Gdy Pismo Święte używa słowa "serce", zawiera w tym:
Po pierwsze – umysł i rozum, a więc myśli i stan ducha.
Po drugie – wolę, tę duchową władzę wyboru i decyzji, której nie odczuwamy jak emocji czy bólu ciała.
Dopiero następnie – zmysły, wyobraźnię oraz uczucia.
Widzimy więc, że uczucia nie są główną rzeczą, którą ma na myśli Pismo Święte, mówiąc o sercu. To właśnie w tym głębszym, duchowym znaczeniu Kościół używa słowa "serce", mówiąc o Najświętszym Sercu Pana Jezusa.
Serce Jezusa – zwieńczenie dzieła zbawienia
Kontemplacja Serca Jezusa to zwieńczenie całego dzieła zbawczego. Prześledzenie roku liturgicznego pomaga to zrozumieć:
Od Adwentu do Wielkanocy
Zwycięskie Serce Jezusa
Serce Jezusa jest zwycięskie. Ożywia Jego ciało w sposób nowy – nikt nie może zmartwychwstałemu Ciału Chrystusa zaszkodzić. Jest ono przepełnione Boską mocą i pełnią.
Dlatego możemy czerpać z tego źródła – i czerpiemy: wszystkie wieki, wszystkie pokolenia w Kościele, wszystkie miejsca i czasy. Nigdy nie zabraknie, nigdy to źródło się nie wyczerpie.
Nawet śmierć nie przerwała wcielenia
Przedziwna tajemnica: nawet gdy Pan Jezus umarł na krzyżu, dzieło wcielenia nie zostało przerwane.
Choć ludzka dusza i ciało Jezusa rozdzieliły się w śmierci:
Bóg zmieścił w sobie ludzką śmierć, by ją na trzeci dzień pokonać – żeby ciało Zbawiciela stało się dla nas źródłem, z którego stale czerpiemy.
To źródło napełnia wszystkie sakramenty. Dlatego mamy co celebrować – i dlatego liturgia powinna być pełna pietyzmu i starаnności.
Miłość przepełniająca Serce Jezusa
Święty Paweł pisze o "szerokości, długości, wysokości i głębi" – wszystkich wymiarach Chrystusowej miłości.
Z tej miłości płynęło:
Wszystko płynie z miłości Chrystusa przepełniającej Jego Serce.
Wszystko dla nas
Nigdy dość przypominania: żadnego z tych dzieł nie potrzebował sam Zbawiciel. Każde spełnił dla nas. Każdego my potrzebowaliśmy i potrzebujemy.
Owoce przyjdą, gdy zrozumiemy, czego naprawdę potrzebujemy: żeby nasze serca ożyły pełnią życia zdobytą dla nas przez Zbawiciela.
Zaczynają żyć tą pełnią, gdy odzyskują łączność z Nim.
Trzy cnoty Boskie – liny łączące ze Zbawicielem
Owocami dzieła zbawczego są trzy cnoty Boskie, które łączą nas ze Zbawicielem:
Wiara
Wiara to lina, której jeden koniec Pan Jezus kładzie nam w dłoń, ożywiając naszą wiarę.
Nadzieja
Na drugim końcu jest kotwica zaczepiona w niebie o ręce Ojca. Pan Jezus osobiście poszedł ją tam zaczepić.
Miłość
Użycie tej liny to dzieło miłości, która wypływa z Ducha Świętego.
Moc, która tą liną zaczepioną w niebie płynie, przechodzi do naszego serca i życia. To moc z nieba – nie nasza. Ona sprawia, że możemy pokonywać przeszkody.
Mamy być świadkami nie własnej mocy, ale Bożej mocy.
Upodobnienie do Serca Jezusa
W modlitwie prosimy: "Uczyń serca nasze według Serca Twego".
Pan Jezus współczuje nam – nie tylko uczuciowo, ale przede wszystkim duchowo. Jest świadomy, czego potrzebują nasze dusze. Wie to natychmiast, zawsze – szybciej niż my sami.
Jak rośnie upodobnienie?
Pierwszy krok: Zaczynamy rozumieć, czego potrzebuje moja własna dusza. Przestaję być obojętny na jej potrzeby. Reaguję nie tylko na głód ciała, ale i na wołanie duszy o pokarm duchowy, odpoczynek i zakorzenienie w Bogu.
Drugi krok: Zaczynamy odczuwać potrzeby dusz naszych bliźnich. Nasze serca napełniają się miłością Boga nie tylko do nas, ale także do innych.
"Cokolwiek uczyniliście..."
Miłość sprawia, że co dzieje się z bliźnimi, odbieram jakby działo się ze mną. Tak przeżywa Pan Jezus. Powiedział przecież:
"Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili."
Tak samo chce ukształtować nasze serca: żeby to, co spotyka bliźniego, odbierać jako spotykające nas, bo nasza miłość napełniona przez Boga będzie trwała przy bliźnich.
Zachować porządek
W rozwoju miłości trzeba zachować porządek: w pierwszym rzędzie ma ona dotyczyć naszych bliskich.
Do tego zmierzamy: cokolwiek spotyka moich najbliższych, odbieram jakby to mnie spotykało.
Tylko Jego miłość jest zwycięska
Siłę do takiej miłości daje Pan Jezus, bo Jego miłość i tylko Jego miłość okazała się zwycięska.
Kontemplując tajemnicę Najświętszego Serca Pana Jezusa, celebrujemy zwycięstwo miłości, która:
Teraz chce przekształcić nasze serca na swoje podobieństwo, byśmy i my mogli miłować Jego miłością – jedyną, która jest zwycięska.
Audiobooki
